ورزشگاههای چند هزار پسری!
در سایت جستوجوگر گوگل به دنبال تصویری در باره ی ورزش بانوان برای مطلبی که قرار بود روی وبلاگم بگذارم میگشتم، که به عکس دختری با سر و صورت رنگ کرده (به شکل پرچم تیم ملی) ، برخوردم. مشخص بود که آن دختر در یکی از ورزشگاههای کشور حضور داشته و به نشانهی اعتراض نسبت به عدم حضور بانوان در ورزشگاهها کاغذی را به دست گرفته ، که روی آن نوشته بود: «ورزشگاههای چند هزار پسری!».
ابتدا که عکس را دیدم برایم جذابیت چندانی نداشت، و میخواستم به راحتی از کنارش بگذرم. اما شم خبرنگاری اجازهی ساده گذشتن از کنار این عکس را نداد و به نوشتن گزارشی پیرامون این موضوع وادارم کرد. به سراغ «مهتاب پیرایش» معاون امور ورزشی بانوان تربیت بدنی استان کرمان رفتم تا از چند و چون موضوع با خبر شوم. «پیرایش» عدم حضور بانوان را چنین توصیف کرد: « چند ماه قبل که این موضوع در کشور شدت گرفته بود و رییس جمهور هم با حضور بانوان در ورزشگاهها موافقت کردند؛ برخی از روحانیون و مجلس با این امر مخالفت کردند و حضور بانوان در ورزشگاهها باز هم منتفی شد.» معاون امور ورزش بانوان در ادامه افزود: «در همان همایشهای پیادهروی خانوادگی هم که برگزار کردیم، متأسفانه تعدادی ازافراد بیظرفیت برای بانوان مشکل ایجاد کردند و این موضوع تا حدی پیش رفت که مجبور شدیم کار را با دخالت نیروی انتظامی پیگیری کنیم».
پیرایش با بیان اینکه حضور بانوان در ورزشگاهها میتواند مفید واقع شود گفت: «به نظر من حضور بانوان در ورزشگاهها میتواند مفید باشد اما متأسفانه فرهنگ جامعهی ما هنوز به آن جایگاهی نرسیده تا بانوان به ورزشگاهها بیایند و شاهد ورزش مورد علاقهشان باشند.». حسین علیزاده رییس حراست تربیتبدنی اما گفت: « دستور از بالا است؛ در سفری که ریاست سازمان تربیت بدنی به کرمان داشت، ما از ایشان که رییس ورزش کشور هستند ما برای حضور بانوان خبرنگار آن هم در جایگاه VIP ویژه، مجوز گرفتیم، اما شورای تأمین با این امر مخالفت کرد.» علیزاده دلیل ممانعت از حضور بانوان را فحشهای رکیک توسط برخی از تماشاچیان خواند و پیرامون فرهنگسازی در اینباره گفت: «امکان فرهنگسازی برای 500 – 100 نفر شاید امکان پذیر باشد. اما برای چند دههزار نفر که همزمان ناسزا میگویند، قطعاً زمان میبرد و در عین حال کار آسانی نیست.» وی در ادامه گفت: «از طرفی هم حضور بانوان در ورزشگاهها بازرس بدنی خانم لازم دارد و درب ورودی جداگانهای مخصوص بانوان میخواهد. حتی زمانی هم که بانوان خبرنگار در ورزشگاه حاضر میشدند، بازرس بدنی مخصوص بانوان وجود نداشت و همین مسأله بارها موجب اختلاف میان خبرنگاران و مسوولین برگزار کننده هم شد. علیزاده ضمن یادآوری از حضور بانوان در ورزشگاه عنوان کرد: «یادم هست تیم شهید قندی یزد طی دیداری در کرمان به مصاف تیم صنعت مس کرمان میرفت. صبح بازی، تعدادی از دختران یزدی که در کرمان دانشجو بودند به بنده مراجعه کردند و خواستار حضور در ورزشگاه شدند و بنده هم اجازهی آنها را که فکر میکنم 60 – 70 تایی بودند را در جایگاه مخصوص بانوان دادم. اما با وجود اینکه آنها را در جایگاه مخصوص بانوان نشاندیم باز هم از بنده ایراد گرفتند.» مسئول حراست تربیت بدنی افزود: «فوتبال بحث ملی است و ما نمیتوانیم بگوییم که ما در کرمان حضور بانوان در ورزشگاه را آزاد میکنیم و خودمان هم از عهدهی همه چیزش بر میآییم". وی با بیان اینکه حضور بانوان در ورزشگاهها لزومی ندارد گفت: « با این وصف حضور بانوان کرمانی هنگام مسابقات فوتسال، هندبال، بسکتبال و... در سالنها مجاز است و جایگاهی مخصوص دارند؛ این در حالی است که بانوان در خیلی از استانها به سالنها راه پیدا نمی کنند. و حتی به خاطر همین حضور بانوان در سالنهای ورزشی بنده را از تهران احضار و بازخواستم کردند.» اما یک بانوی خبرنگار فوتبالی نظر دیگری دارد. ل.ق. با کنایه گفت: اصلاً چه نیازی است که بانوان به ورزشگاه بیایند و بازی را از نزدیک تماشا کنند؟! ورزشگاه هم مانند دیگر چیزها برای مرد است! اصلاً فوتبال مال مرد است! ما هم اگر خیلی علاقهمند باشیم مثل بچهی آدم در خانه مینشینیم و بازی را با خوردن یک کاسه آجیل نگاه میکنیم. اگر هم بخواهیم گزارشی بنویسیم. تلویزیون زنده باشد ماشاا... کیفیت فیلمبرداری هم آنقدر بالاست که راحت میتوانیم گزارشمان را بنویسیم و کسری حقوق (البته کسری همان چندرغازی را که با هزار منت از نشریه دریافت میکنیم.) هم نمیخوریم. این خبرنگار که با کنایههایش اعتراض خود را هر چه جدیتر اعلام میکرد با کمی مکث ادامه داد: «اگر مشکل، حرفها و فحشهای رکیکی است که برخی از تماشاگران در حین بازی به زبان میآورند قول میدهیم که پنبهی چند لایه در گوشمان بگذاریم تا نشنونیم. اما آخر این انصاف است که در طول سال از تیم مورد علاقهمان مطلب بنویسیم و وقتی هم به شهرمان برای انجام مسابقه میآیند نتوانیم از نزدیک شاهد بازی تیم محبوبمان باشیم؟ وی در ادامه افزود: «آخر من نمیدانم چطور میشود با این کیفیت فیلمبرداری از بازیها گزارش بگیریم تا از همان چندرغازی که با هزار منت به ما خبرنگاران میدهند کم نشود».
به سراغ نصرا... گنجعلیخانی رییس هیأت فوتبال استان کرمان و عضو هیأت رییسه فدراسیون فوتبال ( و حالا هم که گزارش را می نویسم مدیر کل تربیت بدنی ) رفتم تا نظر وی را به عنوان یکی از مقامهای مسئول فوتبال کشور در این باره جویا شوم اماتنها چیزی که ازایشان شنیدم این بود: «این یک نظر شرعی است و من به عنوان مسلمان حق دخالت در شرع را ندارم.» اما من هم کوتاه نیامدم و آنقدر اصرار کردم تا این عضو هیأت رییسه فدراسیون فوتبال کشور بگوید: در جلسههای هیئت رییسه صحبتهایی را داشتهایم و قرار است تعادلی ایجاد و موضوع را به نوعی حل و فصل کنیم تا بانوان هم بتوانند در ورزشگاه حاضر شوند . البته او این را هم اضافه کرد که اما تو اینها رو ننویس و فقط بگو گنجعلیخانی گفته این یک نظر شرعی است .
به سراغ یکی از لیدرها رفتم. محمود 50 ساله در این باره گفت: «هر چند در ورزشگاه آدمهای بیظرفیتی هم پیدا میشوند و به ناسزاگویی میپردازند اما فکر میکنم حضور بانوان در ورزشگاه باعث میشود که آنهایی هم که به ناسزاگویی میپردازند حیا کنند و خواهر و مادر خود را در ورزشگاه ببینند و دیگر ناسزا نگویند. وی در ادامه افزود: «در کل فکر میکنم حضور بانوان میتواند مثبت باشد زیرا به هر حال آنهایی هم که به ناسزاگویی میپردازند آن قدر شرم و حیا دارند تا با حضور خانواده ها دیگر به این امر نپردازند» .
هر چه که بود تمام شد. حرفهای خیلیها را باهم شنیدم . البته حرف های شنیدنی دیگر هم زیاد است ، از جمله حرف ها علما و مجلسی ها؛ که لابد آنها هم همه شان یکدست موافق یا مخالف نیستند.بنابراین این بحث ادامه دارد ، شاید وقتی دیگر باز هم به سراغ این موضوع بیاییم. اما برای انتخاب تصویر بهتر است بروم دنبال عکس دیگری بگردم. اما این بار در سایتی به غیر از گوگل!
